person-slicing-cucumber-vegetable-1441075

Jezelf in de vingers snijden… of niet

Afgelopen vrijdag volgde ik spontaan een workshop ‘snijtechnieken’. Klinkt best eng… maar dit valt reuze mee hoor. Ik heb eindelijk geleerd hoe ik een ui heel fijn kon snipperen, evenals een prei, wortel etc. Nou heb ik aardig wat horeca ervaring in het verleden opgedaan, maar er viel nog veel te leren. Interessant is dan ook om weer te ervaren hoe lastig het is om ‘gewoontes’ af te leren.
In het snijden van groenten trek je namelijk niet het mes naar je toe, zoals je dit bij vlees doet, maar je snijdt meer van je af in de vorm van een cirkelbeweging. Je ziet het in dit filmpje vanaf ongeveer 2.00 minuten. https://www.youtube.com/watch?v=BKfzZudh-Xg
Al met al kijk ik terug op een leerzame avond!

Al terug rijdend was ik aan het bedenken of dit inspiratie was voor een nieuwe blog… en ja hoor… er kwam iets boven borrelen. Naast dat je je letterlijk kunt snijden… kan dit natuurlijk ook figuurlijk.  ‘Je kunt jezelf in de vingers snijden’ is natuurlijk zo’n bekend gezegde maar je kunt ook zelf dingen ‘afsnijden’.

Ik moest denken aan een jarenlange vriendschap. Een grillige vriendschap om het maar zo te zeggen. Van jaren vriendinnen op de middelbare school, naar jaren geen contact en later ontstond er weer een mooie vriendschap. Echter begon deze vriendschap te wringen, ik had het gevoel dat ik niet mijzelf mocht zijn, ik hield altijd rekening met de ander, want bij het minste geringste was ze geirriteerd of jaloers. De gezelligheid kon van het een op andere moment omslaan in een stilzwijgen of kwade blik. Steeds vaker werd het ongemakkelijk. In plaats van dat deze vriendschap energie gaf, kostte deze vriendschap mij energie.

Na het zoveelste incident heb ik besloten om het contact te verbreken, snijden dus. Facebook ‘ontvriend’, nummer gewist etc. Ik vond dit een grote stap, maar het was goed voor mij om dit te doen. Vanuit deze vriendin zijn er ook geen pogingen tot ‘contact’ meer gedaan. De vriendschap was dus ‘op’.
En toch knaagt het af en toe… we hebben samen zo veel lol gehad, zoveel meegemaakt. Hoe zou het nu met haar gaan, hoe ziet haar leven er nu uit, waar is het volgens haar ‘misgegaan’ etc. Toch kies ik ervoor om het zo te laten, ik weet dat het me anders me weer meer energie zou gaan kosten dan dat me lief is.

Zo ben ik wel meer mensen uit het oog verloren de afgelopen jaren. Sommige bewust, sommigen onbewust. Ik durf toe te geven dat ik soms te rigoureus ben (geweest) en me daarmee in mijn vingers heb gesneden. Met Facebook ben ik bijvoorbeeld vrij selectief geweest, zie ik je nooit meer, zet je zelf nooit er iets op, huppakee weg er mee. De laatste jaren ben ik daar weer wat minder mee bezig en laat ik het vaak zoals het is. Ik zet er niet zoveel persoonlijks meer op en ach wie weet waar het ooit nog goed voor is…

Mocht je dit lezen en zijn we ooit vriendinnen geweest… dank je wel voor de fijne tijd die we hebben gehad en bedankt voor de inzichten die je mij hebt gegeven. Is het contact doodgebloed… jammer!

Mensen komen en gaan
in en uit je leven
soms voor heel lang
soms voor heel even
Treur niet want alles heeft z’n reden
waarom mensen gaan en niet zijn gebleven

Waarin zou jij moeten ‘snijden’?
Wie of wat kost jou energie wat het je eigenlijk niet waard is?
Wat zou het je opleveren als je dit doet?

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *